Bijeenkomst
Projectpartners uit India, Honduras, Tanzania, Turkije, Marokko en Nederland deelden ervaringen uit sterk verschillende contexten. Centrale vraag: wat werkt in internationale solidariteit?
Agenda
Drie prioriteiten vastgesteld: vakbondscapaciteitsversterking in prioriteitslanden, intensivering ketenverantwoordelijkheidscampagnes bij Europese bedrijven, grotere publieke zichtbaarheid van arbeidssolidariteitswerk.
Aanleiding en opzet
De conferentie werd georganiseerd rondom de Internationale Dag voor de Arbeid. FNV nodigt zijn internationale projectpartners uit om niet alleen te rapporteren over resultaten, maar ook om methoden en lessen te delen die overdraagbaar zijn naar andere contexten. Het samenbrengen van partners uit meerdere landen maakt zichtbaar wat geografisch verspreid werk gemeen heeft.
Centrale vraagstukken: hoe kunnen vakbonden in informele sectoren effectief organiseren, welke rol spelen Europese importeurs bij het afdwingen van arbeidsrechten via de keten, en welke internationale solidariteits-strategieën werken het best in landen met beperkte vakbondsvrijheid.
Landenperspectieven
Deelnemers uit India (APVVU en SEWA) presenteerden hun ervaringen met organiseren in de informele zaadsector en zelfstandige vrouwenarbeid. Hondurese partners legden het accent op gendergerelateerd geweld als arbeids-rechtsvraagstuk in exportproductie. Turkse en Marokkaanse deelnemers brachten ervaringen mee van werken onder beperkte vakbondsvrijheid — een realiteit die vraagt om specifieke internationale solidariteitsstrategieën.
Tanzania leverde een ander perspectief: het opbouwen van arboveiligheidscapaciteit in een context waar institutionele structuren nog in ontwikkeling zijn. Nederlandse deelnemers reflecteerden op hun rol als aanjager van ketenverantwoordelijkheid en de verbinding met Europese wetgeving als de CSDDD.
Uitkomsten
De drie strategische prioriteiten — vakbondscapaciteitsversterking, ketenverantwoordelijkheidscampagnes en publieke zichtbaarheid — werden vertaald naar werkplannen per land en per thema. Elk land formuleerde concrete stappen voor de komende twaalf maanden.
Vervolg
Na de conferentie zijn de projectpartners gestart met driemaandelijkse voortgangsgesprekken, waarbij de vastgestelde prioriteiten worden getoetst aan activiteiten in het veld. FNV legt de conferentieresultaten neer bij Europese beleidsmakers als argument voor versterking van internationale vakbondsdimensies in Europese handelsakkoorden en due-diligence-wetgeving.
Internationale solidariteit als structuur
De conferentie maakt zichtbaar dat internationale arbeidssolidariteit geen incidentele actie is maar een structureel onderdeel van vakbondswerk in een geglobaliseerde economie. Europese bedrijven zijn via productienetwerken verbonden met arbeiders in India, Honduras, Tanzania en Turkije. Europese vakbonden kunnen die verbinding benutten om druk te zetten op misstanden.
De FNV-aanpak combineert daarbij drie niveaus: directe ondersteuning van lokale vakbonden, ketendruk via Europese importeurs, en beleidsbeïnvloeding via Europese instellingen. De conferentie brengt partners uit al deze niveaus samen en versterkt de onderlinge afstemming over wat werkt en wat niet in elk specifiek land en sector.
Bijzonder aan de aanpak is de wederkerigheid: ook FNV leert van de ervaringen van partners in het globale Zuiden over organiseren in informele en precaire arbeidssituaties — ervaringen die steeds relevanter worden naarmate ook in Europa atypisch werk toeneemt.